حسن محتشم درباره طرح «خانهریز» که از سوی شهرداری تهران اجرا شده است، اظهار کرد: طرحهایی از این دست اگر به افزایش واقعی تولید مسکن منجر شوند، میتوانند از نظر افزایش عرضه قابل توجه باشند، اما افزایش عرضه با خانهدار کردن مردم تفاوت دارد.
وی افزود: پیش از این نیز تجربه فروش متری مسکن و ورود شهرداری به این حوزه وجود داشت، اما خرید یک یا دو مترمربع از یک پروژه در نهایت نتوانست مشکل تملک مسکن برای متقاضیان را حل کند. بنابراین اینکه فرد بتواند بخش بسیار کوچکی از یک ملک، حتی در ابعاد سانتیمتر، خریداری کند، بهتنهایی ارتباط مستقیمی با خانهدار شدن ندارد.
کسری چندمیلیونی مسکن با طرحهای محدود جبران نمیشود
عضو هیئتمدیره انجمن انبوهسازان استان تهران با اشاره به کسری حدود شش میلیون واحد مسکونی در کشور گفت: حتی اگر طرح «خانهریز» به تولید مسکن منجر شود، باید مشخص شود ظرفیت آن در مقایسه با نیاز سالانه بازار چقدر است.
محتشم ادامه داد: برآوردهای مربوط به کسری مسکن در سالهای گذشته حتی به حدود ۱۰ میلیون واحد نیز میرسید، اما طبق برآوردهای جدید وزارت راه و شهرسازی، این کسری در سال ۱۴۰۵ حدود شش میلیون واحد است. بنابراین طبیعی است که چنین شکاف بزرگی با پروژههای محدود و پراکنده قابل جبران نباشد.
وی همچنین به طرح «استیجار عمومی» وزارت راه و شهرسازی اشاره کرد و گفت: قرار بود در قالب این طرح ۱۰ هزار واحد مسکونی خریداری شود و گفته شده حدود نیمی از این واحدها خریداری شده است، اما مشخص نیست چه تعداد از آنها عملاً در اختیار مستأجران قرار گرفتهاند. حتی اگر تمام این واحدها نیز وارد بازار اجاره شوند، در مقایسه با کسری چندمیلیونی مسکن رقم قابل توجهی نیست.
ابهام در قیمت و نقدشوندگی «خانهریز»
محتشم درباره مهمترین ابهامات طرح «خانهریز» گفت: مشخص نیست این پروژه با چه امکاناتی، توسط چه پیمانکارانی، با چه قیمت تمامشدهای و در چه زمانی ساخته و تحویل خواهد شد. همچنین مسئله مهم دیگر، نقدشوندگی سرمایه افرادی است که وارد این طرح میشوند.
وی افزود: اگر فردی برای خرید یک مترمربع حدود ۱۶۰ میلیون تومان پرداخت کند، در واقع بخشی از سرمایه خود را در یک دارایی غیرمنقول قرار داده است. تفاوت این دارایی با طلا این است که طلا نقدشوندگی بالایی دارد، اما درباره سرعت نقد شدن سهم فرد در طرح «خانهریز» ابهامات جدی وجود دارد.
شهرداری باید از تجربه گذشته استفاده کند
عضو هیئتمدیره انجمن انبوهسازان استان تهران با اشاره به ورودهای قبلی شهرداری تهران به حوزه مسکن اظهار کرد: شهرداری پیش از این نیز بارها اعلام کرده بود که قصد دارد در ساخت مسکن مشارکت کند، اما خروجی ملموسی از این اقدامات دیده نشده است.
وی افزود: در جریان اجرای نهضت ملی مسکن نیز شهرداری تهران از ساخت سالانه ۱۸۰ هزار واحد سخن گفت و تفاهمنامههایی در این زمینه به امضا رسید، اما در عمل واحدهای ساختهشده و تحویلشده متناسب با این وعدهها مشاهده نشد.
محتشم تأکید کرد: درباره طرح جدید نیز باید به جای اعلام کلیات، درباره منابع مالی، نحوه اجرا، پیمانکاران، قیمتگذاری، زمان تحویل و نحوه خروج سرمایهگذاران اطلاعات شفافی ارائه شود.
راهکار خانهدار شدن؛ عرضه واحد، نه سهمهای خرد
وی با بیان اینکه راهکار اصلی برای حل مشکل مسکن، افزایش واقعی عرضه است، گفت: دستگاههای دولتی باید با فراهم کردن زمین و امکانات لازم، شرایطی ایجاد کنند که یک واحد مسکونی مشخص در اختیار متقاضی قرار گیرد؛ بهگونهای که فرد بتواند با اجارهبهای مناسب یا پرداخت اقساطی، صاحب خانه شود.
محتشم افزود: اگر شهرداری قصد دارد در حوزه مسکن فعالیت کند، بهتر است با انبوهسازان و تولیدکنندگان حرفهای همکاری داشته باشد و زمین را با قیمت مناسب در اختیار ساختوساز قرار دهد. در این صورت میتوان به جای تمرکز بر درآمدزایی، افزایش عرضه و ایجاد تعادل در بازار را دنبال کرد.
وی در نهایت خاطرنشان کرد: عرضه هر واحد مسکونی به هر شکل، در حد خود میتواند به تعادل بازار کمک کند، اما «خانهریز» بدون شفافیت و مشارکت واقعی بخش خصوصی، نمیتواند بهعنوان راهکار اصلی خانهدار شدن مردم مطرح شود.
بر اساس اعلام سازمان سرمایهگذاری و مشارکتهای شهرداری تهران، طرح «خانهریز» پس از حدود هشت ماه بررسی و تبادل نظر، از ۲۰ مرداد ۱۴۰۵ آغاز شده است. نخستین پروژه این طرح دارای ۱۰ هزار و ۲۹۰ مترمربع زیربنا، ۶ هزار و ۴۸۰ مترمربع متراژ مفید و ۵۴ واحد مسکونی در ۹ طبقه است.
در این طرح، مشارکتکنندگان به ازای خرید هر ۱۰۰ «خانهریز»، از منافع تغییر ارزش یک مترمربع از پروژه بهرهمند میشوند و همزمان با پیشرفت پروژه، از رشد ناشی از پیشرفت فیزیکی و تورم مسکن نیز منتفع خواهند شد.
نظر شما